fatemeh13731374: چه غم انگيز است بار سختی ها را به تنهايی به دوش کشيدن و رنج ها ..

چه غم انگيز است بار سختی ها را به تنهايی به دوش کشيدن

و رنج ها را در سکوت و انزوای محض گريستن.

و چه تلخ است خنده آن زمان که می خندی تا گريه هايت را پنهان کنی

.و چه سخت است آرام و بی صدا در درون خود شکستن و چه عجيب است

زندگی−همان کودکی که ما را بسان عروسکی بازيچه خود قرار داده

و هر زمان به سويی می کشد−

و آن زمان که رنج ديگران بر اندوهت می افزايد اما

هيچ کس از رنج تو آگاه نيست،

آن زمان که در اوج اندوه پناهی جز سايه گاه ديوار سرد و خا موش نمی يابی،

آن زمان که بار غصه بر شانه هايت سنگينی می کند

و انتظار کمک هيچ گاه به پايان نمی رسد،آن زمان که آرزوها

را در گور سرد خاطرت دفن می کنی و

بر چهره ات سيلی می زنی تا زير ضربه های غم،خم به ابرو نياوری،

آن زمان که صدای گنگ و مبهم خنده در گلويت می شکند

و بر سر بغض های کهنه ات هجوم می آورد اما دستی نيست

تا گره از بغض هايت بگشايد،

آن زمان که در کوچه پس کوچه های تاريک زندگی ات تک ستاره ای

فا نوس راهت نيست،

آن زمان که هيچ کس صدای فرياد های بی صدايت را نمی شنود،

وآن زمان که هيچ کس تو را حس نمی کند و آن زمان که تنهايی
دیدگاه
fatemeh13731374

و آن زمان که تنهايی

را با تمام وجود حس می کنی

صدایی از درون قلبت صدایت میزند. بیا بیا که من همیشه به تو نزدیکم

ولحظه ای تنهایت نمیذارم ..........



پروردگارا...

دست نیاز به سوی درگاه پر عظمت تو بلند می کنیم

و چشمان خسته مان را که از طوفانِ شن زارهای تب زده ی

زندگی می سوزدبه سوی آسمان جاودانه ی تو می گشاییم،

تا در زیر باران رحمت تو شستشو شوند

خداوندا...پنجره ی غبار گرفته ی قلبها یمان را به سوی نسیم خوش عطر،

باران زده ی باغ مصفای تو میگشاییم تا هوایی تازه کنند

ای مونس شبهای تیره و تار وای همدم روزهای تنهایی و بی قراری

بدین خوشیم که توبا ما باشی، و بدین خوشدلیم که با تو

از هر یاوری بی نیاز خواهیم بود

وقتی که از همه چیز و همه کس نا امید میشویم تنهایمان نذار .

1394/07/16 - 13:48
مجازی دوستان سپیدار چت Reviewed by سپیدار on Feb 27 Rating: 5.0